12 testów AEO do wykonania przed publikacją strony (2027)
Przed publikacją upewnij się, że URL zwraca 200 bez przekierowań, robots.txt dopuszcza każdy crawler wyszukiwania AI, firewall wysyła im prawdziwą stronę, a odpowiedź jest w surowym HTML. Potem sprawdź, czy nie został noindex ani nosnippet, czy jest jeden canonical, odpowiedź pod H1, poprawny i zgodny JSON-LD, spójne daty, wpis w sitemap z linkami wewnętrznymi i hreflang, i poproś o zindeksowanie.
Większość stron, które nigdy nie pojawiają się w odpowiedziach AI, potyka się o nudne drobiazgi: zapomniany noindex, regułę firewalla, canonical wskazujący na środowisko testowe. Tych dwanaście testów wyłapuje takie błędy przed publikacją. Każdy zajmuje kilka minut, większość wymaga tylko terminala i adresu strony, a ułożone są w kolejności, w jakiej napotyka je crawler.
Na tej stronie
- Ile trwa każdy test?
- 1. URL zwraca 200 bez łańcucha przekierowań
- 2. robots.txt dopuszcza stronę dla każdego crawlera wyszukiwania AI
- 3. Firewall wysyła crawlerom AI prawdziwą stronę
- 4. Odpowiedź jest w surowym HTML
- 5. Nie został noindex ani nosnippet
- 6. Jeden canonical, bezwzględny i wskazujący na siebie
- 7. Tytuł i H1 mówią, na co odpowiada strona, a odpowiedź jest tuż pod nimi
- 8. JSON-LD parsuje się i jest zgodny z widocznym tekstem
- 9. Widoczna data, daty w znacznikach i lastmod w sitemap są zgodne
- 10. Strona jest w sitemap i linkują do niej powiązane strony
- 11. hreflang jest wzajemny i ma x-default
- 12. Poproś wyszukiwarki o zindeksowanie nowej strony
- Jak wybraliśmy te testy
Ile trwa każdy test?
Orientacyjnie dla jednej strony, z potrzebnym narzędziem. Testy 1–5 wykonuj dla każdej strony, pozostałe raz na szablon, a potem wyrywkowo.
- 1. Status 200: 1 minuta, curl.
- 2. robots.txt dla każdego crawlera: 3 minuty, przeglądarka lub curl.
- 3. Odpowiedź firewalla: 3 minuty, curl.
- 4. Tekst w surowym HTML: 2 minuty, curl.
- 5. Brak zbędnego noindex lub nosnippet: 2 minuty, curl.
- 6. Jeden canonical: 2 minuty, podgląd źródła.
- 7. Tytuł, H1 i krótka odpowiedź: 5 minut, lektura strony.
- 8. JSON-LD poprawny i zgodny: 5 minut, Test wyników z elementami rozszerzonymi lub Schema Markup Validator.
- 9. Zgodne daty: 3 minuty, strona, znaczniki i sitemap.
- 10. Sitemap i linki wewnętrzne: 5 minut, sitemap.xml i Twój CMS.
- 11. hreflang: 5 minut, tylko dla witryn wielojęzycznych.
- 12. Prośba o zindeksowanie: 2 minuty, Search Console i IndexNow.
1. URL zwraca 200 bez łańcucha przekierowań
Crawler powinien dostać samą stronę ze statusem 200 pod dokładnym adresem, który udostępnisz i wpiszesz do sitemap. Każde przekierowanie to kolejny krok, który może zawieść, a strona, która odpowiada 200 z komunikatem „nie znaleziono”, to soft 404, który wyszukiwarki mogą usunąć.
# Final status, number of redirects and final URL
curl -s -o /dev/null -L -w "%{http_code} redirects=%{num_redirects} %{url_effective}\n" https://example.com/new-page/ Wynik poprawny: 200 redirects=0 i ten sam URL w odpowiedzi. Jak naprawić: linkuj do docelowego adresu i wpisz go do sitemap, a ze starych adresów zostaw najwyżej jedno przekierowanie.
2. robots.txt dopuszcza stronę dla każdego crawlera wyszukiwania AI
Czytaj robots.txt tak, jak przeczyta go każdy crawler. Grupa, która wymienia crawlera, zastępuje dla niego grupę User-agent: *, a według RFC 9309 wygrywa najdłuższa pasująca reguła, przy remisie wygrywa Allow.
Sprawdź co najmniej OAI-SearchBot, Claude-SearchBot, Claude-User, PerplexityBot i Googlebot. Nowa sekcja, na przykład /guides/, może zostać objęta starą regułą Disallow: /g, bo reguły dopasowują prefiksy ścieżek. Upewnij się też, że sam robots.txt zwraca 200 lub 404: według RFC 9309 błąd serwera oznacza, że crawlery powinny uznać całą witrynę za zablokowaną.
Wynik poprawny: żadna reguła dla tych tokenów nie blokuje ścieżki. Nasz poradnik o testowaniu robots.txt pokazuje, jak sprawdzić jeden URL dla jednego crawlera.
3. Firewall wysyła crawlerom AI prawdziwą stronę
Pobierz stronę z user agentem przeglądarki i z user agentami crawlerów, a potem porównaj status i rozmiar. Ochrona przed botami, która reaguje na nazwę, może zwracać tylko crawlerom kod 403, 429 albo stronę weryfikacji.
URL=https://example.com/new-page/
for UA in "Mozilla/5.0 (Macintosh; Intel Mac OS X 10_15_7) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/131.0.0.0 Safari/537.36" \
"Mozilla/5.0 (compatible; OAI-SearchBot/1.0; +https://openai.com/searchbot)" \
"Mozilla/5.0 (compatible; Claude-SearchBot)" \
"Mozilla/5.0 (compatible; PerplexityBot/1.0; +https://perplexity.ai/perplexitybot)"; do
curl -s -o /dev/null -w "%{http_code} %{size_download} $UA\n" -A "$UA" "$URL"
done Wynik poprawny: każdy wiersz pokazuje 200 i podobny rozmiar. Dużo mniejszy rozmiar zwykle oznacza stronę weryfikacji. Te ciągi testują reguły reagujące na nazwę; prawdziwe crawlery przychodzą też z opublikowanych zakresów IP, czego test z Twojego komputera nie odtworzy, więc sprawdź również reguły dopuszczające te zakresy w firewallu.
4. Odpowiedź jest w surowym HTML
Poszukaj w HTML wysyłanym przez serwer zdania z Twojej odpowiedzi. Inspektor elementów w przeglądarce pokazuje stronę po uruchomieniu skryptów, a tego większość crawlerów nie dostaje.
curl -s https://example.com/new-page/ | grep -c "a sentence from your short answer" Wynik poprawny: 1 lub więcej. Wynik 0 oznacza, że tekst dodaje JavaScript, a OpenAI, Anthropic i Perplexity nie dokumentują, że ich crawlery go uruchamiają. Renderuj stronę na serwerze lub podczas budowania; nasz poradnik o treściach w JavaScripcie i crawlerach AI wymienia możliwości.
5. Nie został noindex ani nosnippet
Środowiska testowe często mają noindex, a szablon może przenieść go na produkcję. Sprawdź zarówno metatag robots, jak i nagłówek HTTP X-Robots-Tag, bo liczy się każdy z nich.
curl -s -D - -o /tmp/page.html https://example.com/new-page/ | grep -i "x-robots-tag"
grep -i -o '<meta[^>]*name="robots"[^>]*>' /tmp/page.html Wynik poprawny: nic się nie wyświetla albo tylko index, follow i podobne. Google podaje, że strona musi być zaindeksowana i mieć prawo do fragmentu, by pojawić się w AI Overviews i AI Mode, a nosnippet blokuje też jej użycie jako bezpośredniego źródła dla tych funkcji.
6. Jeden canonical, bezwzględny i wskazujący na siebie
Strona powinna deklarować dokładnie jeden rel="canonical" jako bezwzględny URL wskazujący na publikowany adres. Google nazywa canonical silnym sygnałem, a nie poleceniem, i ostrzega przed względnymi adresami URL oraz sprzecznymi sygnałami, na przykład sitemap z innym adresem.
Częste błędy przy publikacji to canonical skopiowany ze strony szablonu, canonical wciąż wskazujący na host testowy i dwa tagi canonical naraz, z motywu i z wtyczki.
Wynik poprawny: jeden tag, działający URL, ten sam protokół i host co w sitemap.
7. Tytuł i H1 mówią, na co odpowiada strona, a odpowiedź jest tuż pod nimi
Przeczytaj górę strony tak, jak zrobiłby to ktoś obcy. Tytuł i H1 powinny nazywać pytanie lub temat słowami kupujących, a pierwsze dwa lub trzy zdania pod H1 powinny w pełni na nie odpowiadać.
Ogranicz tytuł do około 60 znaków, żeby rzadziej był ucinany w wynikach wyszukiwania. Pisz krótką odpowiedź tak, by miała sens także zacytowana samodzielnie, z liczbami, jednostkami i pełną nazwą produktu.
Wynik poprawny: ktoś, kto przeczyta tylko pierwszy akapit, zna odpowiedź. Nasza lista sposobów na cytaty w odpowiedziach AI dokładniej omawia pisanie pod cytowanie.
8. JSON-LD parsuje się i jest zgodny z widocznym tekstem
Uszkodzony JSON-LD jest ignorowany w całości, więc jeden brakujący przecinek usuwa wszystko. Wklej URL do Testu wyników z elementami rozszerzonymi Google lub do Schema Markup Validator i popraw każdy błąd.
Następnie porównaj wartości ze stroną. Nagłówek, daty, cena, waluta i nazwa organizacji w znacznikach powinny być tymi, które widzi czytelnik. Google podaje, że jego funkcje AI nie wymagają specjalnych znaczników i że dane strukturalne powinny być zgodne z widocznym tekstem.
Wynik poprawny: brak błędów, a każda wartość jest widoczna na stronie. Pomiń, jeśli: dla tego typu strony nie ma pasujących znaczników; zwykła strona jest lepsza niż błędne znaczniki.
9. Widoczna data, daty w znacznikach i lastmod w sitemap są zgodne
Pokaż na stronie opisaną datę, użyj tych samych dat w datePublished i dateModified, a w sitemap ustaw lastmod na ostatnią istotną zmianę. Google prosi o zgodność dat widocznych i w znacznikach oraz podaje, że używa lastmod tylko wtedy, gdy jest konsekwentnie i sprawdzalnie dokładny.
Generator sitemap, który przy każdym budowaniu wpisuje wszystkim adresom dzisiejszą datę, sprawia, że lastmod jest bezużyteczny dla wszystkich stron, nie tylko dla nowej.
Wynik poprawny: trzy miejsca, jedna data.
10. Strona jest w sitemap i linkują do niej powiązane strony
Crawlery znajdują strony przez linki i sitemapy. Dodaj nowy URL do sitemap XML, dokładnie w postaci adresu kanonicznego, i podlinkuj go z co najmniej dwóch powiązanych stron oraz ze strony zbiorczej lub spisu.
Plik sitemap może zawierać do 50 000 adresów URL i 50 MB bez kompresji; większe witryny potrzebują indeksu sitemap. Google podaje, że ignoruje priority i changefreq, więc nie trać na nie czasu. Strona bez linków wewnętrznych to sierota, którą crawlery znajdą późno albo wcale.
Wynik poprawny: URL jest w sitemap, a co najmniej dwie strony linkują do niego z opisowym tekstem linku.
11. hreflang jest wzajemny i ma x-default
Jeśli strona istnieje w kilku językach, każda wersja powinna wymieniać wszystkie wersje, łącznie z samą sobą, i każda musi linkować z powrotem. Google ignoruje adnotacje hreflang niepotwierdzone z drugiej strony. Dodaj x-default dla wersji wyświetlanej, gdy żaden język nie pasuje.
Pomiń, jeśli: witryna ma jeden język. Nasz poradnik o hreflang x-default wyjaśnia, kiedy jest potrzebny.
12. Poproś wyszukiwarki o zindeksowanie nowej strony
Gdy strona jest opublikowana i przechodzi powyższe testy, powiadom o niej wyszukiwarki. W Google Search Console użyj narzędzia do sprawdzania adresów URL dla nowego adresu i wybierz Poproś o zindeksowanie. Dla Binga i innych wyszukiwarek obsługujących IndexNow wyślij URL do punktu końcowego IndexNow ze swoim kluczem; Bing zaznacza, że nie gwarantuje to indeksowania.
Asystenci AI nie mają formularza zgłoszeń. Ich crawlery znajdują stronę przez linki i wyszukiwanie, dlatego testy 2, 3 i 10 są tak ważne. Jeśli publikujesz plik llms.txt, dodaj tam też tę stronę; Google podaje, że jego wyszukiwarka go nie używa, więc traktuj go jako opcjonalny.
Wynik poprawny: narzędzie do sprawdzania adresów URL pokazuje, że opublikowana strona może zostać zaindeksowana.
Jak wybraliśmy te testy
Lista podąża ścieżką crawlera: dotrzeć do adresu, przeczytać robots.txt, przejść przez firewall, przeczytać HTML, a potem go zinterpretować. Każdy test opiera się na tym, co OpenAI, Anthropic, Perplexity i Google dokumentują o swoich crawlerach, na RFC 9309 dla robots.txt oraz na wskazówkach Google dotyczących canonical, dat, sitemap i hreflang. Pominęliśmy testy bez udokumentowanego wpływu na odpowiedzi AI, takie jak gęstość słów kluczowych czy docelowa liczba słów.
Testy pokazują, że stronę da się odczytać; nie mogą pokazać, że zostanie zacytowana. To zależy od tego, jak dobra jest odpowiedź w porównaniu z innymi źródłami. Powtarzaj testy 2–5 po każdej zmianie firewalla, CDN, motywu lub CMS-a, bo właśnie takie zmiany po cichu je psują.
AISeeWhy wykonuje większość tych testów za jednym razem: pobiera stronę jako 16 crawlerów AI i wyszukiwarek obok prawdziwej przeglądarki, stosuje robots.txt dla każdego crawlera i odczytuje HTML, znaczniki, canonical i daty. Bezpłatny test pokazuje wynik i pierwsze znalezisko; pełny raport wymienia każdy problem z gotową poprawką.
Poprawki dla tego problemu
- OAI-SearchBot jest zablokowany
- Treść strony wymaga JavaScriptu
- Listy zapisane jako zwykły tekst
- Sekcje nie zaczynają się od krótkiej odpowiedzi: 2 z 3
Następne kroki
- Tester i walidator robots.txt dla crawlerów AI
- Walidator i tester llms.txt
- Zobacz przykład pełnego raportu
- Monitoring crawlerów AI
- Plany i ceny
Crawlery w tym artykule
Najczęstsze pytania
Czy muszę wykonywać te testy dla każdej strony?
Testy 1–5 wykonuj dla każdej nowej strony, bo pojedynczy URL może być zablokowany lub mieć zbędny noindex. Testy 6–11 zależą głównie od szablonu, więc wykonuj je raz na typ strony i wyrywkowo sprawdzaj nowe strony.
Dlaczego nie mogę zgłosić strony do ChatGPT lub Claude tak jak do Google?
OpenAI, Anthropic i Perplexity nie oferują narzędzia do zgłaszania adresów URL stron internetowych. Ich crawlery znajdują strony, podążając za linkami i przez wyszukiwanie, więc to, co kontrolujesz, to linki wewnętrzne, sitemap i otwarty dostęp dla OAI-SearchBot, Claude-SearchBot i PerplexityBot.
Moja strona przechodzi wszystkie dwanaście testów. Dlaczego nadal nie jest cytowana?
Testy sprawiają, że strona jest czytelna, a nie preferowana. Asystent wybiera źródła, które najlepiej odpowiadają na pytanie, więc porównaj swoją stronę z tymi, które cytuje: czy odpowiadają szybciej, podają ceny lub specyfikacje w tekście, czy mają dane, których Tobie brakuje.
Jak szybko po publikacji przychodzą crawlery AI?
Żaden dostawca nie publikuje harmonogramu. Logi serwera pokażą, kiedy OAI-SearchBot, Claude-SearchBot lub PerplexityBot po raz pierwszy pobiorą URL; nasz poradnik o sprawdzaniu logów serwera pod kątem crawlerów AI pokazuje, jak je znaleźć.
Źródła
- RFC 9309: Robots Exclusion Protocol
- OpenAI: przegląd crawlerów OpenAI
- Anthropic: czy Anthropic pobiera dane z sieci i jak właściciele witryn mogą zablokować crawlera?
- Perplexity: crawlery Perplexity
- Google Search Central: funkcje AI a Twoja witryna
- Google Search Central: metatag robots, data-nosnippet i X-Robots-Tag
- Google Search Central: jak określić kanoniczny URL
- Google Search Central: wpływ na daty publikacji
- Google Search Central: tworzenie i przesyłanie mapy witryny
- Sitemaps.org: format XML map witryn
- Google Search Central: informowanie Google o zlokalizowanych wersjach strony
- Pomoc Google Search Console: narzędzie do sprawdzania adresów URL
- Bing: IndexNow, pierwsze kroki
- Pomoc Google Search Console: Test wyników z elementami rozszerzonymi
- Schema.org: Schema Markup Validator
- Google Search Central: podstawy SEO JavaScriptu